Chemisch gezien beschrijft de INCI-naam een mengsel van isomere ketonen; de aangeleverde structuurbenamingen omvatten meerdere varianten van een octahydro, tetramethylnaftyl-ethanon. De isomeren hebben dus een verwante basisstructuur, maar zijn niet op dezelfde manier gerangschikt. Het commerciële materiaal wordt beschreven als een mengsel van meer dan twintig isomere ketonen. De term OTNE wordt gebruikt als verkorte benaming voor het geurstofmateriaal.
De geurwerking is niet gelijkmatig verdeeld over alle bestanddelen van het mengsel. Het belangrijkste isomeer, dat als bèta-isomeer wordt aangeduid, wordt omschreven als vrijwel geurloos, terwijl het gamma-isomeer, ook wel Arborone genoemd, bijdraagt aan de karakteristieke geur. Van dit bestanddeel wordt gezegd dat het slechts enkele procenten van het mengsel uitmaakt. Het materiaal wordt qua geur omschreven als houtachtig en amberachtig; andere beschrijvingen gebruiken termen als zacht of fluweelachtig.
Als productiemethode voor Iso E Super wordt een Diels-Alderreactie genoemd. Historische gegevens volgen de ontwikkeling via octrooien en publicaties vanaf het midden van de 20e eeuw tot het commerciële gebruik onder de naam Iso E. De huidige INCI-benaming duidt het isomeermengsel aan, terwijl afzonderlijke handelsnamen specifieke commerciële varianten kunnen aanduiden. Dit verklaart waarom een product met dezelfde INCI-benaming niet noodzakelijk slechts één isomeer bevat.
Parfumeren en huidverzorging worden vermeld als cosmetische functies. De geurfuctie kan worden ingedeeld op basis van de beschreven geureigenschappen; bij deze functieaanduiding wordt echter geen biochemisch werkingsmechanisme op de huid vermeld. De beschikbare informatie beschrijft fysische eigenschappen en de geurwerking, maar bevat geen PubMed-abstracts waaruit concrete onderzoeksresultaten over cosmetische voordelen kunnen worden samengevat. Een verdergaande uitspraak over een meetbaar verzorgend effect wordt daarom niet onderbouwd door de hier vermelde onderzoeken.