Linalyl Acetate

Op de ingrediëntenlijst staat Linalyl Acetate als bestanddeel van de geurcompositie, niet als klassiek verzorgend ingrediënt. Het cosmetische doel is de geur van een product te beïnvloeden of het een geurtoon te geven. Als geurstof kan het voorkomen in parfum, lichaamsverzorgings- en haarverzorgingsproducten, als de betreffende formule ermee is geparfumeerd. De verbinding zelf belooft geen hydratatie, reiniging of verandering van de huidstructuur.

De eigen geur wordt omschreven als fris en zoet; Linalyl Acetate komt daarnaast voor in geuren zoals lavendel en bergamot. In een samengesteld product is de waarneembare geureffect echter niet alleen af te leiden uit één afzonderlijk ingrediënt, omdat de geurcompositie uit meerdere bestanddelen kan bestaan. Afhankelijk van de samenstelling kan een product daarom anders ruiken dan de grondstof op zichzelf. Bij je keuze is vooral van belang of je de geurtoon en geparfumeerde producten prettig vindt.

De geurfunctie biedt geen specifiek verzorgingsvoordeel voor verschillende huidtypen. Mensen met een gevoelige huid of een bekende geurstofallergie kunnen de ingrediëntenlijst het beste zorgvuldig lezen, want geurstoffen kunnen bij sommige mensen reacties veroorzaken. Dat betekent niet dat iedereen op Linalyl Acetate reageert; de algemene verdraagbaarheid hangt ook af van de specifieke formule en individuele gevoeligheid.

Wie een ongeparfumeerd verzorgingsproduct zoekt, kan beter niet alleen afgaan op de positie van één afzonderlijke geurstof, maar ook letten op de aanduiding „Parfum” en andere gedeclareerde geurstoffen. Van een geparfumeerd product kun je een verandering van de geur verwachten, geen gerichte cosmetische huidbehandeling. Geurstoffen kunnen de persoonlijke indruk van een product bepalen, maar vervangen geen hydraterende of reinigende bestanddelen. De etikettering helpt consumenten met een gevoelige huid bekende triggers op de ingrediëntenlijst te herkennen.

Linalyl Acetate wordt in cosmetica als geurstof gebruikt. De stof kan daarom voorkomen in geparfumeerde huid- en haarproducten en in geurproducten; bij zepen en wasmiddelen is ook de beschreven stabiliteit in een basisch milieu relevant voor het gebruik. Controleer bij het kiezen van een product de volledige INCI-lijst en laat je leiden door je geurvoorkeuren en bekende overgevoeligheden.

De beschikbare percentages voor parfum, eau de parfum, eau de toilette, eau de cologne, crèmes, shampoos en deodorants hebben betrekking op het gemiddelde aandeel van het totale geurstofmengsel in het betreffende product. Het zijn geen gebruikelijke concentraties voor uitsluitend Linalyl Acetate en ze kunnen niet worden gebruikt als dosering voor deze afzonderlijke stof. Daarom worden hier geen concrete aanbevelingen gedaan voor de individuele dosering in een formule.

Of een combinatie geschikt is, hangt af van de volledige formule, niet alleen van de aanwezigheid van andere geurstoffen of verzorgende bestanddelen. Deze aandachtspunten kunnen je helpen bij een eenvoudigere keuze:

• Zie dit ingrediënt als aanwijzing voor een geurcomponent, niet voor een hydraterend bestanddeel.
• Houd er rekening mee dat geurcomposities meerdere natuurlijke of synthetische geurstoffen kunnen bevatten.
• Controleer bij producten die op de huid blijven de vermelding van geurstoffen extra zorgvuldig.
• Kies voor ongeparfumeerde verzorging producten waarvan de ingrediëntenlijst geen parfumering vermeldt.
• Gebruik de stof niet als vervanging voor een speciaal samengesteld verzorgend of reinigend bestanddeel.

Linalyl Acetate is in de EU gereguleerd als geurstof en staat vermeld in bijlage III van Verordening (EG) nr. 1223/2009 onder nummer 337; de aangeleverde informatie betreft de stand na de wijziging (EU) 2023/1545 van 3 oktober 2023. Voor bepaalde geurstofallergenen vereist de EU-etikettering een afzonderlijke vermelding wanneer de betreffende drempelwaarden worden overschreden. De aangeleverde informatie noemt hiervoor 0,01 procent voor af te spoelen producten en 0,001 procent voor producten die op de huid blijven.

Voor 81 extra opgenomen geurstofallergenen noemt de etiketteringsinformatie 31 juli 2026 als ingangsdatum voor nieuw in de handel gebrachte producten en 31 juli 2028 als einde van de uitverkooptermijn voor reeds verkochte producten die nog niet aan de nieuwe eisen voldoen. Deze drempelwaarden hebben betrekking op de etikettering in de betreffende productcategorie en zijn geen algemene maximumconcentratie voor Linalyl Acetate.

De verdraagbaarheid kan per persoon verschillen; bij een bekende geurstofallergie is het aan te raden de betreffende stof te vermijden. Linalyl Acetate kan in contact met lucht oxideren en hydroperoxiden vormen; de oxidatieproducten worden beschreven als mogelijke contactallergenen. Dit betekent niet dat elk product met dit ingrediënt bij iedereen een reactie veroorzaakt. Bij een persoonlijke overgevoeligheid is de ingrediëntenlijst een praktisch hulpmiddel, terwijl de beoordeling van het specifieke product afhangt van de volledige formule.

Linalyl Acetate is een ester die chemisch is afgeleid van Linalool en azijnzuur. De verbinding komt van nature voor in talrijke essentiële oliën en planten, waaronder lavendel, lavandin, muskaatsalie en bergamot. Ook oliën uit verschillende citrusvruchten en citroenmunt bevatten de stof. In lavendel- en bergamotolie behoort de stof tot de belangrijkste geurcomponenten.

Het natuurlijke voorkomen is niet beperkt tot bloemen: Linalyl Acetate wordt ook aangetroffen in oliën uit bladeren, vruchten en kruidenplanten. Bij citroenmunt is een plantaardige vormingsroute beschreven waarbij geranyldifosfaat eerst wordt omgezet in Linalool, dat vervolgens wordt geacetyleerd. Bepaalde planten beschikken bovendien over esterasen die Linalyl Acetate weer kunnen afbreken tot Linalool.

Voor cosmetisch en parfumerisch gebruik kan de verbinding uit essentiële oliën worden gewonnen of synthetisch worden gemaakt. Een syntheseroute bestaat uit het veresteren van Linalool onder geschikte omstandigheden; andere beschreven methoden gaan uit van dehydrolinalool of β-pineen. De naam verwijst naar het linalylgedeelte en de acetaatgroep, passend bij de afleiding van Linalool en azijnzuur. Een geschiedenis van de ontdekking of een specifiek jaar van de eerste productie is hier niet onderbouwd en wordt daarom niet toegevoegd.

Linalyl Acetate behoort tot de monoterpenoïde-esters en wordt chemisch beschreven als 3,7-Dimethyl octa-1,6-diene-3-yl acetate. De brutoformule is C12H20O2 en het molecuulgewicht bedraagt 196.29. De stof wordt beschreven als een kleurloze vloeistof met een frisse, zoete geur. Volgens CosIng wordt de stof in cosmetica vermeld als geurstof.

• De stof heeft een stereogeen centrum en komt daarom voor in twee enantiomeren.
• In lucht kan Linalyl Acetate auto-oxideren en hydroperoxiden vormen.
• Voor zepen en wasmiddelen wordt een goede stabiliteit in een basisch milieu beschreven.
• De frisse, zoete geur is een sensorisch kenmerk van de stof.
• De cosmetische functie is het parfumeren of verbeteren van de productgeur.

Als ester is Linalyl Acetate structureel afgeleid van Linalool en azijnzuur. De verbinding heeft een stereogeen centrum en kan daarom in twee enantiomeren voorkomen. Bij citroenmunt wordt de vorming in planten beschreven als een enzymatische omzetting van geranyldifosfaat in Linalool, gevolgd door acetylering. De chemische klasse verklaart de indeling als monoterpenoïde-ester, maar vormt op zichzelf geen bewijs voor een cosmetisch effect op de huid.

Een ander chemisch proces is auto-oxidatie bij contact met lucht, waarbij hydroperoxiden kunnen ontstaan. Deze verandering is van belang voor de veiligheidsbeoordeling, omdat oxidatieproducten worden beschreven als contactallergenen. De aangeleverde informatie bevat geen pH-waarde of volledige stabiliteitsbeoordeling voor verschillende cosmetische formules; daarover worden dan ook geen uitspraken gedaan.

In 2015 verscheen een veiligheidsbeoordeling van de geurstof als bijdrage in het kader van de RIFM-beoordelingen. In 2024 werd een actualisering van de veiligheidsbeoordeling gepubliceerd. De aangeleverde abstractgegevens vermelden titels en publicatiegegevens, maar geen concrete resultaten die verdergaande uitspraken over cosmetische voordelen of een specifiek effect op de menselijke huid zouden onderbouwen.

Bij de cosmetische indeling moet daarom onderscheid worden gemaakt tussen de geurfunctie en biologische werkzaamheid: de gedocumenteerde functie in cosmetica is het parfumeren of verbeteren van de productgeur. De bronnen beschrijven de chemische herkomst, het voorkomen en de oxidatie, maar daaruit kan geen belofte over verzorging, kalmering of verandering van het huidbeeld worden afgeleid. Ook een vermelding van dierproeven in het achtergrondmateriaal mag niet worden vertaald naar een cosmetische uitspraak over het effect op mensen. In de aangeleverde abstractgegevens worden geen betrouwbare onderzoeksresultaten over cosmetische voordelen beschreven.