Extract van bittere sinaasappelschil wordt gewonnen uit de buitenste fruitschillen van de bittere sinaasappel, botanisch Citrus aurantium of Citrus × aurantium. De bittere sinaasappel behoort tot de citrusplanten uit de wijnruitfamilie en wordt ook pomerans, zure sinaasappel of Sevilla-sinaasappel genoemd. Als grondstof worden de schillen van de vrucht gebruikt, niet de bloesems of bladeren van de boom. Voor cosmetische ingrediënten wordt hieruit een extract gemaakt door extractie met een oplosmiddel.
De bittere sinaasappel is een hybride citrusvrucht waarvan de afstamming wordt teruggevoerd op pomelo en wilde mandarijn. Het oorspronkelijke verspreidingsgebied ligt in Zuidoost-Azië; van daaruit verspreidde de vrucht zich door menselijke teelt naar talrijke regio's. Rond 700 na Christus bereikte ze via India en Iran gebieden van de islamitische wereld. Na de Colombiaanse uitwisseling werd de pomelo vanaf de 16e eeuw ook in de Nieuwe Wereld geïntroduceerd.
In Europa is de bittere sinaasappel nauw verbonden met culinaire tradities, met name met de bereiding van marmelade van Sevilla-sinaasappels. Een vroege Engelse receptnotitie voor sinaasappelmarmelade dateert uit 1677. Ook in andere Europese keukens wordt de schil gedroogd en gemalen of gebruikt om gerechten op smaak te brengen. Dit gebruik in voedingsmiddelen moet worden onderscheiden van cosmetisch gebruik, waarbij het schilextract als geurstof wordt toegepast.