Uit het Franse Bretagne afkomstig, vormde Henri Alméras (1892-1965) met de hand van een kunstenaar de gouden eeuw van de parfumerie. Oorspronkelijk schilder, vertaalde Alméras zijn visuele gevoeligheid meesterlijk naar olfactorische kunst, en werd hij een drijvende kracht achter de kenmerkende geurstijl van Jean Patou. Zijn filosofie omvatte een dichte gelaagdheid van noten en een „overdosering“ van bloemige elementen om composities van „bijna hyperrealiteit“ te creëren – een benadering die de iconische geuren van zijn tijd diepgaand beïnvloedde.
Alméras' roemrijke carrière bracht hem langs gewaardeerde huizen zoals Parfums de Rosine, Parfums d'Orsay en Fragonard, voordat hij zijn cruciale rol bij Jean Patou op zich nam. Hier creëerde hij een opmerkelijke collectie, waaronder de gevierde „liefdestrilogie“ van Amour Amour, Que Sais-Je? en Adieu Sagesse in 1925. Zijn meest blijvende meesterwerk, Joy, gelanceerd in 1930, verwierf wereldwijde erkenning en werd in 2000 bij de Fragrance Foundation FiFi Awards geëerd als „Geur van de Eeuw“. Ook Le Fruit Défendu voor Les Parfums de Rosine en geuren zoals Chaldée en Invitation stammen van zijn hand.
Als veelzijdig kunstenaar bleef Alméras schilderen en schrijven, en publiceerde hij zelfs een komische novelle onder een pseudoniem. Hij werkte samen met grootheden zoals Henri Robert en Ernest Beaux, beheerde Parfums de Luzy en adviseerde Fabergé. Henri Alméras, die in 1965 overleed, liet een onuitwisbare erfenis na, herinnerd om zijn innovatieve technieken en de luxueuze elegantie die hij aan elke creatie verleende, en verrijkte de wereld van geuren voor altijd.