Desmond Knox-Leet was een van de drie oprichters van Diptyque – en de man die het Parijse culthuis zijn onmiskenbare karakter gaf. In 1961 opende hij samen met Yves Coueslant en Christiane Montadre-Gautrot de eerste winkel aan de Boulevard Saint-Germain 34. Wat begon als een zaak in stoffen, behang en objecten, groeide uit tot de bakermat van een nieuwe parfumfilosofie.
Als geschoold schilder – hij studeerde aan de École des Beaux-Arts in Parijs – bracht Knox-Leet een visuele sensibiliteit mee naar de wereld van geuren. Al in 1963 ontwikkelde hij Diptyques eerste drie geurende kaarsen: Aubépine, Cannelle en Thé. De iconische zwart-witte ovale etiketten met de dansende typografie zijn ook van zijn hand – geïnspireerd op zijn werk als codekraker in Bletchley Park tijdens de Tweede Wereldoorlog, waar hij zij aan zij werkte met Alan Turing.
Als parfumeur componeerde Knox-Leet composities waarbij hij harsen, poeders en fijngestampen bloemen schikte als kleuren op een doek. L'Eau (1968) liep ver op zijn tijd vooruit: een uniseksparfum, op een moment dat genderneutraliteit in de parfumwereld nauwelijks denkbaar was. Met L'Ombre dans l'Eau (1983) en Eau Lente (1986) – beide in samenwerking met Serge Kalouguine – voegde hij donkerdere, complexere facetten toe aan het olfactorische universum van Diptyque.
Knox-Leet beschouwde geuren als dragers van verborgen betekenissen – meerduidig, met onverwachte akkoorden die zich pas mettertijd ontvouwen. Hij overleed in 1993 in Parijs, maar liet een erfenis achter die de manier waarop we parfum begrijpen blijvend heeft veranderd.