Sodium Phosphate

Als gebruiker kom je Sodium Phosphate vooral tegen als functionele hulpstof in een formule, niet als zelfstandig huidverzorgend ingrediënt. De belangrijkste cosmetische functie ervan is het reguleren en stabiliseren van de pH-waarde van een product. De werking is daarom in de eerste plaats relevant voor de eigenschappen van de formulering en is niet te vergelijken met een zichtbaar verzorgend effect, zoals een verandering van de huidstructuur. Ook kun je op basis van alleen de ingrediëntenlijst niet afleiden wat de pH-waarde van het eindproduct is.

De stof kan in cosmetische producten uit verschillende productgroepen voorkomen. Zo wordt het onder andere genoemd in badproducten, parfums, mondverzorgingsproducten, conditioners, shampoos, make-up en huidverzorgingsproducten. De aanwezigheid ervan is voor jou dus geen aanwijzing voor een bepaald producttype of een gerichte behandeling van de huid. Voor het gebruik zijn de productcategorie en de volledige formule bepalend, niet de geïsoleerde beschouwing van dit afzonderlijke zout.

Als een product met Sodium Phosphate is geformuleerd, kun je ervan uitgaan dat het in de formule als buffer werkt; daarmee is geen directe cosmetische werking op de huid of het haar aangetoond. Ingrediëntenlijsten vermelden daarnaast een deodoriserende functie en het gebruik als hulpstof in parfumoliën. Zulke functieaanduidingen beschrijven het doel binnen het product en garanderen op zichzelf geen bepaald resultaat bij elk gebruik. Een product met deze INCI kan daarom toch verschillende verzorgende eigenschappen hebben, afhankelijk van de overige ingrediënten.

De beschreven bufferfunctie bepaalt niet of het ingrediënt bijzonder geschikt is voor een droge, vette, rijpe of gevoelige huid. Ook wordt de verdraagbaarheid van het eindproduct niet door één afzonderlijk ingrediënt bepaald, maar door de specifieke formule en de manier waarop het product wordt gebruikt. De hier genoemde cosmetische functies vormen geen medische indicatie en houden geen belofte in over verandering van een huidconditie. Wie producten vergelijkt, kan Sodium Phosphate daarom vooral beschouwen als een aanwijzing voor een functie in de formulering.

Sodium Phosphate wordt in cosmetica gebruikt om de pH-waarde van een formulering te bufferen. Andere genoemde productfuncties zijn deodoriserende eigenschappen en het gebruik als hulpstof in parfumoliën. Het kan daarom voorkomen in formules van verschillende productcategorieën, zowel in producten die je afspoelt als in producten die op de huid blijven. De specifieke functie hangt af van het product.

Een cosmetische bron vermeldt gebruikshoeveelheden die doorgaans 0,086 procent of lager zijn, afhankelijk van de behoeften van de formulering en andere stoffen met een vergelijkbare functie. Deze waarde beschrijft een daar vermelde gebruikelijke hoeveelheid en is geen algemene richtlijn voor elk product. Volg bij het gebruik de aanwijzingen op het eindproduct en stel niet zelf een dosering samen. Als je meerdere verzorgingsproducten combineert, is Sodium Phosphate op zichzelf geen reden om de gebruikelijke volgorde of de gebruiksaanwijzingen van de producten te veranderen.

De stof kan worden gebruikt in combinatie met andere ingrediënten in een formule die ook bijdragen aan het instellen of stabiliseren van de pH-waarde. Als voorbeeld van een fosfaatbuffer worden mengsels van Natriumdihydrogenphosphat en Dinatriumhydrogenphosphat beschreven. Dit chemische gebruik is geen aanbeveling om de zouten thuis zelf in verzorgingsproducten te mengen.

• Gebruik het product zoals aangegeven op de verpakking.
• Beoordeel de functie aan de hand van het producttype en de volledige formule, niet alleen op basis van de INCI-naam.
• Leid uit de bufferfunctie geen zelfstandige werking tegen huidproblemen af.
• Gebruik geen grondstof als vervanging voor een kant-en-klaar cosmetisch product.

Voor cosmetische ingrediënten gelden wettelijke voorschriften; buiten de Europese Unie kunnen andere voorschriften van toepassing zijn. In de beschikbare informatie wordt geen specifieke maximumconcentratie voor Sodium Phosphate vermeld. De gebruikelijke hoeveelheid van 0,086 procent of lager die voor cosmetica wordt genoemd, is een formuleringstoevoeging en geen wettelijke grenswaarde.

Een cosmetische vakbeschrijving beoordeelt Sodium Phosphate als niet-irriterend wanneer het met water is gemengd. Tegelijkertijd wordt vermeld dat waterige oplossingen van Natriumdihydrogenphosphat bij contact met de ogen lichte irritatie kunnen veroorzaken. Deze gegevens komen uit verschillende beschrijvingen en mogen niet worden opgevat als een algemene uitspraak over elk eindproduct. De verdraagbaarheid van een product hangt af van de samenstelling en het beoogde gebruik.

Bij de beoordeling van cosmetica is het belangrijk onderscheid te maken tussen het gebruik als ingrediënt in een formule en andere toepassingsgebieden van het zout. Natriumdihydrogenphosphat wordt buiten cosmetische producten ook beschreven als farmaceutische hulpstof en voor gebruik in geneesmiddelen. Deze toepassingen geven een cosmetisch product geen medische bestemming. Bij gebruik volgens de aanwijzingen is de productetikettering leidend; technische of geconcentreerde grondstoffen zijn niet hetzelfde als een gebruiksklaar cosmetisch product.

De cosmetische INCI-naam Sodium Phosphate wordt aangeduid als Natriumdihydrogenphosphat en verwijst hier naar een zout dat bestaat uit natrium- en diwaterstoffosfaationen. Natriumdihydrogenphosphat behoort tot de groep fosfaten, die voorkomen als zouten van fosforzuur. Het wordt niet beschreven als een afzonderlijk plantaardig ingrediënt dat in de natuur voorkomt; fosfaten worden onder andere gewonnen uit fosfaathoudende ertsen zoals apatiet. Voor cosmetica wordt Sodium Phosphate aangeduid als synthetisch. Zo verschillen de herkomst van de minerale grondstoffen en de productie van het zout dat in cosmetica wordt gebruikt.

Een beschreven laboratoriummethode bestaat uit het neutraliseren van fosforzuur met natronloog. Bij deze reactie ontstaan Natriumdihydrogenphosphat en water. De stof kan watervrij voorkomen of in gehydrateerde vormen, waaronder een monohydraat en een dihydraat. Een zuivere dihydraatvorm kan worden verkregen door kristallisatie uit een koud mengsel van water en ethanol. De verschillende hydraatvormen hebben betrekking op de chemische vorm van het zout en zijn niet gelijk te stellen aan verschillende cosmetische functies.

De bronnen beschrijven geen historische ontdekking of specifieke ontdekker van Natriumdihydrogenphosphat. In de chemie verwijst „natrium” naar het bestanddeel van het zout, terwijl „diwaterstoffosfaat” de anionische fosfaatvorm aanduidt die in deze verbinding aanwezig is. Sodium Phosphate is de Engelse INCI-naam waaronder het ingrediënt op cosmetische etiketten wordt vermeld. De term natriumfosfaat kan in andere contexten ook verwijzen naar een groep van verschillende natrium- en fosfaatzouten. Voor de cosmetische indeling is daarom de specifieke INCI-vermelding doorslaggevend.

Sodium Phosphate is een anorganisch zout; de verbinding waarop deze beschrijving is gebaseerd, is Natriumdihydrogenphosphat. De zuivere verbinding wordt beschreven als kleur- en geurloos, terwijl Natriumdihydrogenphosphat afhankelijk van het watergehalte kan voorkomen als watervrije verbinding, monohydraat of dihydraat. In water reageert het zuur; voor een oplossing met 12 gram per liter wordt bij 25 graden Celsius een pH-waarde van 4,5 vermeld. De belangrijkste cosmetische functie is buffering, oftewel het reguleren en stabiliseren van de pH-waarde van een formulering. Daarnaast vermelden cosmetische ingrediëntenlijsten deodoriserende eigenschappen en het gebruik als hulpstof in parfumoliën.

• Stofklasse: anorganisch natriumzout van fosforzuur.
• Aanduiding: Natriumdihydrogenphosphat.
• Uiterlijk en geur: kleur- en geurloos.
• Hydraatvormen: watervrije vorm, monohydraat en dihydraat.
• Reactie in water: zuur; de vermelde meetwaarde hangt af van de genoemde oplossingsomstandigheden.
• Gedrag in formuleringen: buffering; een cosmetische bron beschrijft daarnaast bevochtiging, emulgering, verdikking en reiniging als mogelijke functies.

Natriumdihydrogenphosphat bestaat uit natrium- en diwaterstoffosfaationen en behoort chemisch tot de fosfaatzouten. De beschreven watervrije verbinding heeft de formule NaH2PO4; daarnaast komen een monohydraat en een dihydraat voor. De INCI-naam is Sodium Phosphate, terwijl de Duitse naam Natriumdihydrogenphosphat luidt. De cosmetische naam verwijst dus naar een verbinding die te onderscheiden is van andere zouten uit de grotere familie van natriumfosfaten.

In water reageert Natriumdihydrogenphosphat zuur; voor een oplossing van 12 gram per liter bij 25 graden Celsius wordt een pH van 4,5 vermeld. Fosfaatbuffers kunnen worden gemaakt door een oplossing van Natriumdihydrogenphosphat te combineren met Dinatriumhydrogenphosphat of door natronloog toe te voegen. Voor zulke buffers wordt een instelbaar pH-bereik van 6 tot 8 beschreven. De cosmetische bufferfunctie berust op het gebruik van het zout om de pH-waarde van het product te reguleren en te stabiliseren.

In beschrijvingen van cosmetische ingrediënten worden bevochtiging, emulgering, verdikking en reiniging ook als mogelijke eigenschappen genoemd. Deze functies zijn te onderscheiden van de CosIng-functie BUFFERING, die in de aangeleverde gegevens voor dit ingrediënt wordt vermeld. Haut.de en COSMILE vermelden eveneens buffering, deodoriserende werking en het gebruik als hulpstof in parfumoliën. Functielijsten geven aan welke taken een stof in een formule kan vervullen, maar garanderen geen cosmetische werking voor elke afzonderlijke formulering.

Bij de beoordeling van de stof is het belangrijk onderscheid te maken tussen het mechanisme in de formule en de werking op het lichaam: pH-regulering beschrijft een producteigenschap en niet automatisch een zelfstandig effect op de huid of het haar. Het gebruik als chemische buffer is ook bekend uit de biochemie en moleculaire biologie. Bij de beoordeling van het eindproduct moet daarom rekening worden gehouden met de volledige samenstelling en het beoogde gebruik.