Disodium Phosphate

Disodium Phosphate vervult technische functies in cosmetische formules en is geen zelfstandig verzorgend ingrediënt. De genoemde functies hebben betrekking op de formule en de verpakking, niet op een directe verandering van de huid. Aan de vermelding op de ingrediëntenlijst kun je daarom geen specifieke verzorgende werking afleiden.

Ook de huidverdraagzaamheid van een product kan niet uitsluitend op basis van dit ene ingrediënt worden beoordeeld. Het eindproduct, met zijn volledige samenstelling en het beoogde gebruik, is bepalend. Volg de aanwijzingen op de verpakking en stop het gebruik als je het product niet verdraagt.

Disodium Phosphate wordt als cosmetische hulpstof gebruikt wanneer een formule moet worden gebufferd of de pH-waarde moet worden gestabiliseerd. Bronnen over cosmetische ingrediënten rekenen de stof ook tot de corrosieremmers, die de verpakking tegen corrosie beschermen. Productgroepen waarin de stof onder meer voorkomt, zijn mascara, oxidatieve haarkleurmiddelen, sheetmaskers en scheergel. In de aangeleverde informatie wordt geen gebruikelijke concentratie voor cosmetica vermeld.

Bij de ontwikkeling van een buffer kan dinatriumwaterstoffosfaat worden gecombineerd met natriumdiwaterstoffosfaat om verschillende pH-waarden in te stellen. Voor fosfaatbuffers wordt een pH-bereik van 6 tot 8 beschreven; deze informatie heeft betrekking op buffergebruik in het algemeen en niet op een specifieke cosmetische formule. Welke combinatie en hoeveelheid geschikt zijn voor een product, hangt af van de volledige formule. Hieruit kan geen concrete formule-instructie of concentratie worden afgeleid.

Als consument gebruik je het product dat de stof bevat volgens het etiket en de gebruiksaanwijzing. Disodium Phosphate wordt niet beschreven als een zelfstandig product voor rechtstreeks gebruik op huid of haar. Ook is het niet de bedoeling om de stof thuis extra te doseren of te mengen, omdat de grondstof deel uitmaakt van een afgestemde formule. Bij het kiezen van een product kun je de volledige INCI-lijst raadplegen, in plaats van de functie van één hulpstof als een verzorgingsbelofte op te vatten.

• Controleer het producttype: De stof kan in verschillende cosmetische productgroepen voorkomen.
• Volg het etiket: Gebruik het afgewerkte product volgens de gebruiksaanwijzing.
• Ga niet uit van een bepaalde concentratie: Er is hier geen gebruikelijke hoeveelheid voor cosmetische producten gedocumenteerd.
• Verwar buffering niet met verzorging: De genoemde cosmetische functie heeft vooral betrekking op de pH-waarde.
• Meng de stof niet zelf door een product: Gebruik de grondstof niet als zelfstandige huid- of haarverzorging.

Cosmetische ingrediënten vallen in de Europese Unie onder wettelijke regelingen; voor landen buiten de EU kunnen andere voorschriften gelden. De daar beschreven functies van Disodium Phosphate bepalen niet de verdraagzaamheid van een specifiek product of de geschiktheid ervan voor een bepaalde persoon.

Beoordeel een cosmeticaproduct aan de hand van de volledige samenstelling en de gebruiksaanwijzing op de verpakking. Een reactie op een afgewerkt product kan niet uitsluitend aan dit ingrediënt worden toegeschreven.

Disodium Phosphate is de INCI-benaming voor dinatriumwaterstoffosfaat, een natriumzout van fosforzuur. De stof wordt ook secundair natriumfosfaat genoemd en behoort tot de anorganische fosfaten. In chemische informatie wordt de stof beschreven als dinatriumwaterstoforthofosfaat. Voor cosmetische producten wordt de oorsprong als synthetisch vermeld.

Het zout komt voor in watervrije vorm en in meerdere gehydrateerde vormen. Dihydraat, heptahydraat en dodecahydraat worden vermeld; het Engelstalige overzicht noemt daarnaast een octahydraat. De watervrije vorm is hygroscopisch en neemt water op uit de lucht, terwijl sterker gehydrateerde vormen aan de lucht kunnen verweren tot dihydraat. Deze eigenschappen hebben betrekking op de chemische grondstof en beschrijven niet automatisch het gedrag van een afgewerkt cosmeticaproduct.

In het laboratorium kan dinatriumwaterstoffosfaat worden gemaakt door fosforzuur te neutraliseren met natronloog. Ook wordt een industriële productie beschreven als een tweestapsproces dat uitgaat van dicalciumfosfaat en natriumwaterstofsulfaat, gevolgd door een gedeeltelijke neutralisatie van het gevormde natriumdiwaterstoffosfaat. Buiten cosmetica wordt de stof onder meer gebruikt als bestanddeel van fosfaatbuffers en in de levensmiddelentechnologie. De benaming verwijst naar de chemische samenstelling als dinatriumzout en waterstoffosfaat; een uitgebreidere geschiedenis van de naam is niet gedocumenteerd.

In water reageert dinatriumwaterstoffosfaat basisch. Een Engelstalig overzicht vermeldt voor waterige oplossingen een pH-bereik van 8,0 tot 11,0. Daarbij bestaat er een evenwicht tussen waterstoffosfaat- en diwaterstoffosfaationen.

Voor cosmetische producten worden bufferende en corrosiewerende functies genoemd. De eerste functie dient om de pH-waarde van het product te regelen en te stabiliseren, de tweede om de verpakking tegen corrosie te beschermen. Deze gegevens beschrijven functies binnen de formule en geen directe werking op huid of haar.

Dinatriumwaterstoffosfaat behoort tot de natriumzouten van fosforzuur en bevat het waterstoffosfaation. In water ontstaat een evenwicht tussen waterstoffosfaat en diwaterstoffosfaat; daarbij ontstaan ook hydroxide-ionen, wat de basische reactie van de oplossing verklaart. Een ander overzicht vermeldt voor waterige oplossingen een pH-bereik van 8,0 tot 11,0. Deze chemische gegevens hebben betrekking op oplossingen van het zout en mogen niet worden gelijkgesteld aan de pH-waarde van een afgewerkt cosmetisch product.

De geschiktheid als bufferstof berust op het evenwicht tussen de fosfaatvormen. In combinatie met natriumdiwaterstoffosfaat kan een fosfaatbuffer worden ingesteld, waarvoor een bereik van pH 6 tot 8 wordt vermeld. De keuze van de mengverhouding beïnvloedt daarbij de resulterende pH-waarde. In cosmetica wordt de functie van de stof beschreven als bufferend, waarbij de regulering en stabilisering van de pH-waarde van het product centraal staan.

Als aanvullende cosmetische functie wordt corrosieremming genoemd, met als doel corrosie van de verpakking te voorkomen. Deze functie beschrijft een technische bijdrage aan de productverpakking en geen biologische werking op de huid. Een informatiebron noemt daarnaast een maskerende functie, terwijl de vermelde vakinformatie over cosmetica buffering en corrosieremming noemt. De concrete rol in een formule hangt daarom af van de formulering en de beoogde productfunctie.

De chemische eigenschappen verklaren waarom het zout kan worden gebruikt in pH-buffersystemen, maar leveren geen bewijs voor een cosmetisch verzorgend effect. De beschikbare informatie over cosmetica beschrijft de technische functie en bevat geen klinische resultaten over huid of haar. PubMed-samenvattingen zijn niet als basis voor dit artikel opgegeven; daarom worden er geen uitspraken gedaan over cosmetische onderzoeken. De chemische bufferwerking moet worden onderscheiden van uitspraken over zichtbare of biologische veranderingen aan huid en haar.