Polyurethane-11

Vanuit consumentenperspectief is Polyurethane-11 vooral een functioneel bestanddeel dat een doorlopende laag op het oppervlak kan vormen. Zulke films maken deel uit van de productformulering en kunnen beïnvloeden hoe een cosmetisch product zich na het aanbrengen over de huid, het haar of de nagels verspreidt en aanvoelt. De stof is geen plantenextract, maar wordt ingedeeld als synthetisch polymeer. In de verdraagbaarheidsbeoordeling van de website is Polyurethane-11 met score 5 geclassificeerd als een gemiddeld risico.

De INCI-benaming is vooral relevant wanneer je ingrediëntenlijsten vergelijkt of bepaalde bestanddelen gericht wilt vermijden. Op het etiket herken je de stof aan de schrijfwijze Polyurethane-11. De filmvorming wordt beschreven als een technische functie voor de huid, het haar of de nagels, niet als een zelfstandig cosmetisch behandelingseffect. Of een product prettig aanvoelt, lang houdt of geschikt is, kun je niet alleen aan deze ene vermelding aflezen, want ook de rest van de formule en het beoogde gebruik bepalen de productervaring.

Uit de enkele aanwezigheid van het polymeer kun je niet afleiden of het geschikt is voor verschillende huidtypen. Polyurethane-11 wordt beschreven als filmvormend ingrediënt; deze informatie onderbouwt dus een functie in de formule, maar geen bijzondere werking voor een droge, vette of gevoelige huid. Bij producten voor haar of nagels valt ook het betreffende oppervlak binnen het aangegeven toepassingsgebied. Als je herhaaldelijk ongewenst reageert op bepaalde cosmetische producten, is het verstandig de volledige INCI-lijst van het betreffende product te controleren en de individuele reactie niet alleen aan dit polymeer toe te schrijven.

Verwacht van Polyurethane-11 geen verandering die verder gaat dan het betreffende cosmetische gebruik. Als filmvormer dient het om een film op een behandeld oppervlak te vormen. De beschikbare functiegegevens onderbouwen geen medische werking en evenmin een bepaalde mate van waterbestendigheid, houdbaarheid of huidbescherming. Voor je beoordeling zijn daarom het producttype, de volledige samenstelling en je persoonlijke verdraagbaarheid bepalend, niet de geïsoleerde INCI-benaming.

In cosmetische formuleringen wordt Polyurethane-11 gebruikt als filmvormer. Cosmetica-adviesbronnen noemen haarverf, mascara en nagellak als voorbeelden van producten. Het gebruik hangt af van het betreffende producttype en het oppervlak waarvoor het product bedoeld is.

Houd je bij mascara, nagellak of haarverf aan de gebruiksaanwijzing van het eindproduct. De genoemde productvoorbeelden zeggen op zichzelf niets over de eigenschappen van een specifieke formule.

Wil je het ingrediënt herkennen, controleer dan de INCI-vermelding op de verpakking en zoek naar „Polyurethane-11“. Beoordeel het product op basis van de volledige samenstelling en het beoogde gebruik, niet op basis van deze ene vermelding.

Polyurethane-11 wordt in de verstrekte CosIng-gegevens vermeld zonder bekende beperkingen. Voor cosmetische ingrediënten gelden wettelijke regels, maar de voorschriften buiten de EU kunnen afwijken. Deze informatie zegt niets over de verdraagbaarheid van elk afzonderlijk eindproduct of over de geschiktheid voor iedereen. Voor een beoordeling zijn zowel het ingrediënt als de volledige formule en de manier van gebruiken van belang.

Polyurethane-11 wordt beschreven als een synthetisch polymeer en filmvormer. De algemene stofgroep van polyurethanen kan uit verschillende componenten bestaan en afhankelijk van de samenstelling uiteenlopende eigenschappen hebben. Uitspraken over risico's bij de verwerking van reactieve uitgangsstoffen zijn niet zonder meer van toepassing op een afgewerkt cosmetisch product; de bronnen maken onderscheid tussen isocyanaten en uitgereageerde polyurethanen. De specifieke informatie over Polyurethane-11 vermeldt geen maximumconcentratie of bijzondere etiketteringsplicht.

De score 5 van de website duidt op een gemiddeld risico binnen de verdraagbaarheidsbeoordeling van de website; dit is niet hetzelfde als een wettelijke gevarenklasse. In de verstrekte stofgegevens wordt geen specifieke onderbouwing voor deze afzonderlijke score gegeven. CosIng vermeldt geen bekende beperkingen voor het ingrediënt en voor cosmetische producten in de EU gelden de algemene cosmeticaregels. Als je Polyurethane-11 op een verpakking zoekt, herken je het aan de INCI-benaming; door de volledige lijst te lezen kun je de stof in de context van de formule beoordelen.

Polyurethane-11 behoort tot de stofgroep van polyurethanen, waarvan de leden bestaan uit organische bouwstenen die met urethaanbindingen aan elkaar zijn gekoppeld. De beschrijving van dit cosmetische ingrediënt vermeldt Polyurethane-11 als een synthetische stof. Voor dit specifieke ingrediënt noemt de chemische beschrijving een copolymeer van adipinezuur, 1,4-butaandiol, isoftaalzuur, methylenebis(4-cyclohexylisocyanat), neopentylglycol en trimethylolpropaan. De genoemde bestanddelen plaatsen de stof in een chemisch vervaardigde polymeerfamilie, niet bij een ingrediënt dat uit één plant is gewonnen.

Polyurethanen als stofgroep ontstaan door een polyadditiereactie van polyisocyanaten met meerwaardige alcoholen, de polyolen. Bij deze reactie verbindt een isocyanaatgroep zich met een hydroxylgroep en vormt zo een urethaangroep. Anders dan bij een polycondensatie komen bij de beschreven polyadditie geen bijproducten vrij. De eigenschappen van het ontstane materiaal hangen onder meer af van de keuze van de isocyanaat- en polyolcomponenten en van de vernettingsgraad.

De geschiedenis van polyurethanen begon in 1937 met de eerste syntheses door een onderzoeksgroep onder leiding van Otto Bayer in Leverkusen. De experimenten uit die tijd betroffen polyurethanen op basis van andere uitgangsstoffen en documenteren de ontwikkeling van de stofgroep, niet het moment waarop Polyurethane-11 is ontstaan. De industriële productie begon in 1940 in Leverkusen; in de daaropvolgende decennia werd het gebruik van de materialen uitgebreid naar verschillende toepassingen. De benaming Polyurethane-11 is bekend als INCI-naam, terwijl de beschikbare informatie geen afzonderlijke ontdekkingsgeschiedenis of herkomst van de naam voor dit specifieke copolymeer beschrijft.

Polyurethane-11 is een synthetisch polymeer, oftewel copolymeer, uit de polyurethaanfamilie; als cosmetische functie wordt filmvorming vermeld. De chemische beschrijving noemt meerdere uitgangscomponenten, waaronder diol- en isocyanaatbestanddelen. Polyurethanen bevatten urethaanbindingen, die ontstaan bij de reactie van isocyanaat- en hydroxylgroepen. De groep polyurethanen omvat een breed scala aan stoffen: afhankelijk van de uitgangsstoffen en de vernetting kunnen de materialen verschillende eigenschappen hebben. Voor het cosmetische INCI Polyurethane-11 zijn in de beschikbare stofgegevens geen specifieke molecuulmassa, brutoformule, oplosbaarheid, kleur of pH-waarde vermeld.

• Stofklasse: synthetisch polymeer, oftewel copolymeer, uit de groep van polyurethanen.
• Cosmetische functie: filmvormend; de stof vormt een film op de huid, het haar of de nagels.
• Chemische opbouw: de beschreven samenstelling van het copolymeer vermeldt zes uitgangscomponenten.
• Polymeerstructuur: polyurethanen bevatten kenmerkende urethaanbindingen.
• Variatie: de eigenschappen van polyurethanen veranderen afhankelijk van de gebruikte componenten en de vernettingsgraad.
• Gedrag in de formulering: het vermelde cosmetische doel is filmvorming; daaruit volgt geen onderbouwde uitspraak over de oplosbaarheid of pH van Polyurethane-11.

Polyurethane verwijst naar een groep polymeren en niet naar één materiaal met altijd dezelfde eigenschappen. De afzonderlijke polymeren kunnen verschillen in hun chemische structuur, omdat bij de productie verschillende uitgangsstoffen worden gebruikt.

Kenmerkend voor deze stofgroep zijn urethaangroepen in de structuur. Bij de productie kunnen lineaire of vernette polymeerstructuren ontstaan; dit hangt onder meer af van de gebruikte reactanten.

De vernetting beïnvloedt de materiaaleigenschappen: afhankelijk van de structuur kunnen polyurethanen voorkomen als thermoplasten, thermoharders of elastomeren. Deze indeling beschrijft de stofgroep en bepaalt niet op zichzelf de eigenschappen van een cosmetisch product.