Isoleucine

In een huidverzorgingsformule dient Isoleucine als huidverzorgend ingrediënt; volgens de functieomschrijving van CosIng draagt het bij aan het behoud van een goede huidconditie. [F] Een cosmetische beschrijving vermeldt daarnaast een licht vochtbindende eigenschap. Voor jou betekent dit dat de stof in een formule kan bijdragen aan de verzorging of vochtbinding, maar dat de werking ook afhangt van de volledige samenstelling van het product. De INCI-benaming alleen zegt daarom niet hoe merkbaar een product op de huid is.

In haarverzorgingsproducten wordt Isoleucine vermeld als haarverzorgend en antistatisch. [F] Antistatische ingrediënten kunnen helpen om elektrische lading op het haaroppervlak te verminderen. Dergelijke formules komen bijvoorbeeld voor in shampoos, conditioners en andere haarverzorgingsproducten. Je kunt dus een ondersteunende verzorgende functie binnen het betreffende product verwachten, maar niet automatisch een verandering van de haarwortel of de haargroei. [F]

Het aminozuur wordt genoemd in huidcrèmes, lotions, make-up en haarverzorgingsproducten. Voor de huid kan een formule met Isoleucine daarom onderdeel zijn van een normale verzorgingsroutine als je een product met aminozuren wilt gebruiken. De cosmetische functieaanduidingen bewijzen op zichzelf echter geen bepaalde intensiteit of direct zichtbaar effect. Ook uitspraken over het uiteindelijke verzorgende effect kunnen niet alleen worden afgeleid uit de aanwezigheid van dit ene ingrediënt.

De functieaanduiding schrijft geen specifiek huidtype voor; ze beschrijft het gebruik in een formule en vormt geen garantie voor individuele verdraagzaamheid. [F] Omdat Isoleucine in een bron over huidverzorging als licht vochtbindend wordt omschreven, kan het ook voorkomen in formules voor een droog aanvoelende huid. Bij een gevoelige huid hangt de verdraagzaamheid af van het volledige product en niet alleen van de benaming van het aminozuur. Als je op nieuwe verzorgingsproducten reageert, volg dan de productinformatie en houd rekening met je eigen ervaringen met producten.

Isoleucine kan aanwezig zijn in huidcrèmes en lotions, maar ook in make-up- en haarverzorgingsproducten. Je kunt de stof op de INCI-lijst vinden onder de benaming Isoleucine. [F] De vermelding geeft aan dat de stof deel uitmaakt van de formule, maar zegt niets over het aandeel ervan of de totale werking van het product. Volg daarom voor gebruik op de huid of het haar de gebruiksaanwijzing van het betreffende product.

Een vakbron noemt voor Isoleucine in huidverzorging gebruikelijke concentraties van 0,0003 tot 0,002 procent en vermeldt dat slechts kleine hoeveelheden worden gebruikt. Dit bereik heeft betrekking op huidverzorging en mag niet zonder controle worden toegepast op andere productsoorten of formules. Het gebruik in combinatie met andere aminozuren wordt als mogelijke combinatie beschreven. Welke combinatie geschikt is, hangt af van de specifieke formule; uit de afzonderlijke stof kan geen algemene menginstructie worden afgeleid.

Voor thuisgebruik volstaat het om het product te gebruiken voor het doel waarvoor het is bedoeld en de aanwijzingen op de verpakking te volgen. Een conditioner of shampoo is samengesteld voor haarverzorging, terwijl een crème of lotion bedoeld is voor de huid.

• Controleer op de INCI-lijst of de naam Isoleucine wordt vermeld. [F]
• Kies een product dat past bij het beoogde gebruik op de huid of het haar.
• Volg voor de hoeveelheid en gebruiksfrequentie de productinstructies.
• Bij combinaties met andere aminozuren is de uiteindelijke formule bepalend.

CosIng vermeldt Isoleucine als antistatisch, haarverzorgend en huidverzorgend ingrediënt. [F] Deze functieaanduidingen beschrijven het beoogde gebruik in cosmetische producten; ze bewijzen niet dat elk eindproduct een bepaald effect heeft. De volledige formule bepaalt de eigenschappen van het product.

Voor cosmetische grondstoffen worden een dierlijke of synthetische oorsprong en fermentatie als productiemethode beschreven. De gebruikte productiemethode kan daarom per grondstof verschillen.

De cosmetische functieaanduidingen moeten worden onderscheiden van medische beweringen en vormen geen onderbouwing voor de behandeling of preventie van klachten. [F] Hieruit volgt geen algemene garantie voor verdraagzaamheid door alle huidtypen.

Isoleucine is in zijn natuurlijke L-vorm een proteïnogeen α-aminozuur en komt gebonden voor als bestanddeel van plantaardige en dierlijke eiwitten. Volgens de beschreven indeling komt het in rauwe voedingsmiddelen vrijwel niet als vrij aminozuur voor, maar is het ingebouwd in eiwitten. De benaming Isoleucine verwijst in het gebruik doorgaans naar L-Isoleucine, terwijl andere ruimtelijke vormen als afzonderlijke stereoisomeren worden onderscheiden. Vanwege de verwantschap met Leucine wordt Isoleucine ingedeeld bij de stofgroep van de leucines en de aspartaatgroep.

De ontdekkingsgeschiedenis begon in 1901, toen Emil Fischer vermoedde dat een door hem onderzochte leucinefractie naast Leucine nog een ander aminozuur bevatte. Felix Ehrlich isoleerde deze leucineachtige verbinding in 1903 uit melasse, een bijproduct van de productie van bietsuiker. Ehrlich stelde de structuur ervan in 1907 vast aan de hand van verder onderzoek. De historische beschrijving van de stof is daarmee verbonden aan een concrete isolatie uit een bijproduct van de suikerindustrie.

Voor de industriële productie worden voornamelijk fermentatieprocessen beschreven, waarbij glucosehoudende oplossingen met toevoeging van L-Threonine worden verwerkt door micro-organismen die Isoleucine produceren. Een andere methode is de hydrolyse van eiwitten, gevolgd door de scheiding van de daarbij verkregen aminozuren. Bij deze methode ontstaat eerst een mengsel van L-Leucine en L-Isoleucine, omdat beide verbindingen constitutie-isomeren zijn. Enzymatische scheidingsmethoden kunnen vervolgens worden gebruikt om dit mengsel verder te verwerken. Voor cosmetische grondstoffen wordt ook productie door fermentatie beschreven, gevolgd door scheiding en kristallisatie.

Isoleucine is een aminozuur met de brutoformule C6H13NO2 en een molaire massa van 131,17 g/mol. [F] De chemische benamingen omvatten L-Isoleucine, DL-allo-Isoleucine en 2-Amino-3-methylpentansäure. [F] Als grondstof wordt het omschreven als een wit tot crèmekleurig of wit kristallijn poeder. De zijketen wordt als lipofiel ingedeeld. Bij het iso-elektrisch punt van 5,94 komt het voor als zwitterion, met een gedeprotoneerde carboxylgroep en een geprotoneerde aminogroep.

• De natuurlijke proteïnogene vorm is L-Isoleucine; daarnaast zijn er andere stereoisomeren bekend.
• De cosmetische INCI-benaming is Isoleucine. [F]
• CosIng kent de stof de functies antistatisch, haarverzorgend en huidverzorgend toe. [F]
• Een antistatische functie in een formule betekent een vermindering van elektrostatische lading op een oppervlak.
• Er zijn hier geen betrouwbare gegevens beschikbaar over het gedrag bij een pH buiten het iso-elektrisch punt of over de stabiliteit in kant-en-klare formules.

Isoleucine is een α-aminozuur met een aminogroep, een carboxylgroep en een vertakte koolwaterstof-zijketen. De brutoformule is C6H13NO2 en de molaire massa bedraagt 131,17 g/mol. [F] De zijketen wordt als lipofiel omschreven, terwijl de verbinding als geheel wateroplosbaar en hydrofiel is.[F]

Het molecuul heeft twee stereocentra, waardoor vier stereoisomeren mogelijk zijn. De natuurlijke L-vorm is proteïnogeen en komt voor als bestanddeel van plantaardige en dierlijke eiwitten. L-allo-Isoleucine en D-allo-Isoleucine zijn ruimtelijk verwante vormen.

Voor cosmetische formules worden de functies antistatisch, haarverzorgend en huidverzorgend vermeld. [F] De antistatische functie verwijst naar een vermindering van elektrostatische lading op een oppervlak. Een cosmetische beschrijving noemt daarnaast licht vochtbindende eigenschappen en het gebruik in combinatie met andere aminozuren. Deze gegevens beschrijven het gebruik in verzorgingsformules en niet het resultaat van een specifiek eindproduct.