Homosalate is een ester van salicylzuur en 3,3,5-trimethylcyclohexanol met de molecuulformule C16H22O3. Het salicylzuurgedeelte absorbeert ultraviolette straling, terwijl het cyclische alcoholresidu hydrofobe eigenschappen heeft. Voor Homosalate wordt absorptie in het UVB-bereik beschreven: één bron noemt ongeveer 280 tot 320 nanometer, een andere 295 tot 315 nanometer. Deze waarden beschrijven het absorptiebereik van de stof en niet de volledige beschermingsprestatie van een zonnebrandproduct. Het totale effect op de huid hangt af van de samengestelde productformule en de vermelde beschermingsprestatie ervan.
Bij organische UV-filters wordt de geabsorbeerde lichtenergie eerst overgedragen op een elektron in het molecuul. Wanneer het elektron terugkeert naar zijn uitgangstoestand, kan de energie worden afgegeven als warmte of als straling met een langere golflengte. Dit algemene mechanisme verklaart de absorptiefunctie, maar bewijst niet dat alle organische filters op dezelfde manier werken of hetzelfde golflengtegebied bestrijken. Filters verschillen onder meer in absorptiebereik, fotostabiliteit, oplosbaarheid en penetratievermogen. Voor Homosalate wordt bovendien een hydrofoob molecuulgedeelte beschreven dat bijdraagt aan de geringe wateroplosbaarheid.
De gemelde aanwijzingen voor mogelijke endocriene activiteit zijn afkomstig uit in-vitro-onderzoek met receptorsystemen. Hieronder vallen bevindingen over androgeen- en oestrogeenreceptoren en aanwijzingen voor antagonistische of agonistische effecten in verschillende testsystemen. Dergelijke tests onderzoeken biologische reacties onder laboratoriumomstandigheden en zijn niet gelijk aan bewijs voor een gezondheidseffect bij normaal cosmetisch gebruik. Een bron beschrijft ook onderzoek bij dieren en zebravissen waarbij in de genoemde testmodellen geen oestrogene werking werd vastgesteld. De verschillende testopzetten beantwoorden niet automatisch dezelfde vraag over blootstelling aan een cosmetisch product bij mensen.
Het bewijs moet daarom afzonderlijk worden bekeken per mechanisme, laboratoriumbevinding en wettelijke beoordeling. Een in-vitro-signaal kan aanleiding zijn voor verder onderzoek, maar maakt op zichzelf geen voorspelling mogelijk over individuele effecten. De bronnen beschrijven Homosalate als UVB-filter en documenteren tegelijk open vragen over mogelijke hormoonachtige activiteit. De EU-regelgeving stelt voor het toegestane gebruik specifieke productvoorwaarden en een maximumconcentratie vast. Op basis van de hier beschreven mechanismen kunnen geen onderbouwde klinische uitspraken worden gedaan over cosmetische voordelen naast de filterfunctie.