Disodium Laureth Sulfosuccinate

In een shampoo of douchegel draagt Disodium Laureth Sulfosuccinate bij aan de reiniging: moleculen van de oppervlakteactieve stof helpen vettig vuil in water te verspreiden, zodat het bij het afspoelen kan worden verwijderd. Schuim ontstaat doordat lucht in de vloeistof wordt ingesloten en kan helpen het product tijdens het wassen te verspreiden. Schuim op zichzelf zegt echter niets over hoe grondig een formule reinigt of hoe prettig die aanvoelt op de huid.

Het ingrediënt komt vooral voor in producten die je afspoelt, zoals shampoos, douchegels en handwasproducten; ook gezichts- en lichaamsreinigers en enkele haarverzorgingsproducten worden genoemd. Dankzij de hydrotrope functie kan het helpen andere ingrediënten beter op te lossen in een formule op waterbasis. Wat je ervan merkt, hangt daarom niet alleen af van deze oppervlakteactieve stof, maar ook van de volledige formule en de manier waarop je het product gebruikt.

In productbeschrijvingen wordt Disodium Laureth Sulfosuccinate aangemerkt als een mildere reinigende oppervlakteactieve stof. Een leveranciersportaal vermeldt ook dat het wordt gebruikt in formules voor de gevoelige huid. Dat is geen garantie dat elk product met dit ingrediënt voor iedereen irritatievrij is: het huidgevoel en de verdraagzaamheid hangen af van de concentratie, andere oppervlakteactieve stoffen en het gebruik. Een combinatie van verschillende oppervlakteactieve stoffen kan de reinigende werking en de huidverdraagzaamheid van het eindproduct beïnvloeden.

In de beoordeling van de verdraagzaamheid op de website krijgt Disodium Laureth Sulfosuccinate score 5, wat overeenkomt met een gemiddeld risico in de gele categorie; deze score moet worden onderscheiden van een wettelijke classificatie en van een algemene uitspraak over elk afzonderlijk product. De vermelding op de INCI-lijst is relevant als je ingrediënten wilt vergelijken of rekening wilt houden met een bekende persoonlijke intolerantie. Als je herhaaldelijk een onaangenaam huidgevoel ervaart, kijk dan naar de samenstelling van het volledige product, niet alleen naar het schuim of de naam van de oppervlakteactieve stof.

De stof wordt voornamelijk gebruikt in reinigingsproducten die je afspoelt, waaronder shampoo, douchegel, handwasproducten en andere reinigers voor huid of haar. Ook gezichtsreinigers, schuimbaden en lichaamsreinigers worden genoemd als typische productsoorten. Afhankelijk van de formule kan de oppervlakteactieve stof voorkomen in producten met Sodium Laureth Sulfate en in sulfaatvrije formules.

Voor gebruik in cosmetica vermeldt een veiligheidsbeoordeling van het Cosmetic Ingredient Review Expert Panel uit 2015 concentraties van 0,06 tot 2 procent in leave-onformules en 0,4 tot 10 procent in rinse-offformules. Deze bereiken hebben betrekking op de producten die in de beoordeling zijn opgenomen en zijn geen algemene doseerinstructie voor een eigen formule. Een productbeschrijving vermeldt daarnaast combinaties met niet-ionische oppervlakteactieve stoffen, waarbij de stof kan bijdragen aan schuimvorming.

Bij gebruik van een kant-en-klaar wasproduct volg je de gebruiksaanwijzing van het betreffende product en spoel je het af als het bedoeld is als rinse-offproduct. De samenstelling van het volledige systeem van oppervlakteactieve stoffen bepaalt hoe de reiniging en het schuim zich ontwikkelen; één afzonderlijk ingrediënt maakt geen betrouwbare voorspelling mogelijk voor elke formule. De stof wordt beschreven als een reinigende oppervlakteactieve stof en niet als een op zichzelf staand verzorgend actief ingrediënt dat leave-onverzorging of een gericht huidverzorgingsingrediënt vervangt.

• Op de INCI-lijst staat de stof vermeld als Disodium Laureth Sulfosuccinate.
• Als je huid gevoelig aanvoelt, vergelijk dan de volledige formule en niet alleen de positie van één oppervlakteactieve stof.
• De genoemde concentratiebereiken zijn geen individuele bereidingsinstructies voor zelfgemaakte cosmetica.

Volgens een bron beoordeelde het Cosmetic Ingredient Review Expert Panel de stof als veilig voor de beschreven toepassingen en concentraties, mits de producten niet-irriterend zijn geformuleerd.

De aangehaalde veiligheidsbeoordeling omvatte 607 lichaamsverzorgingsproducten en vermeldt 0,06 tot 2 procent voor leave-onformules en 0,4 tot 10 procent voor afspoelbare formules. Deze concentraties geven het toepassingsgebied weer dat in de beoordeling is opgenomen en mogen niet worden gepresenteerd als grenswaarden van de EU-cosmeticaverordening. Dankzij de INCI-vermelding kun je het ingrediënt herkennen op de ingrediëntenlijst van een specifiek product.

De verdraagzaamheid van een oppervlakteactieve stof hangt ook af van de formule. Haut.de beschrijft dat oppervlakteactieve stoffen vaak worden gecombineerd om reiniging en schuimvorming af te stemmen op een geschikte huidverdraagzaamheid. De gemiddelde risicobeoordeling op de website staat daarom niet gelijk aan een officiële classificatie als gevaarlijke stof; voor je persoonlijke productkeuze zijn je eigen ervaringen en de volledige ingrediëntenlijst bepalend.

Disodium Laureth Sulfosuccinate is een oppervlakteactieve stof die synthetisch kan worden gemaakt of met plantaardige grondstoffen. De naam beschrijft een dinatriumzout dat is afgeleid van een geëthoxyleerde laurylalcohol en sulfosuccinezuur. De herkomst van de grondstoffen kan per productieproces verschillen; een plantaardige oorsprong van afzonderlijke bestanddelen betekent daarom niet noodzakelijk dat de uiteindelijke oppervlakteactieve stof volledig plantaardig is verkregen.

De stof behoort tot de oppervlakteactieve stoffen waarvan de molecuulstructuur een waterminnend en een waterafstotend gedeelte met elkaar verbindt. Door deze combinatie kunnen oppervlakteactieve stoffen het grensvlak tussen water en andere stoffen beïnvloeden en de verspreiding van vet- en vuildeeltjes in water vergemakkelijken. Oppervlakteactieve stoffen uit deze groep worden gebruikt in cosmetische reinigingsproducten omdat ze vuil kunnen losmaken en schuim kunnen vormen.

Natuurlijke bronnen van oppervlakteactieve stoffen en vroege plantaardige reinigingsmiddelen worden in algemene zin beschreven, bijvoorbeeld zeepstofhoudende paardenkastanjes en wasnoten; deze voorbeelden zijn geen natuurlijke bronnen van Disodium Laureth Sulfosuccinate zelf. De term „surfactant” werd in 1950 bedacht als verkorte vorm van „surface-active agent”. Een specifiek ontdekkingsverhaal of afzonderlijk jaar waarin Disodium Laureth Sulfosuccinate werd ontdekt, is niet vermeld en wordt daarom niet als onderdeel van de ontstaansgeschiedenis gepresenteerd.

Disodium Laureth Sulfosuccinate is een anionische oppervlakteactieve stof en het natriumzout van een geëthoxyleerd laurylalcohol-sulfosuccinaat. De grondstof wordt beschreven als een heldere, kleurloze tot lichtgele vloeistof; een andere productbeschrijving vermeldt een lichtgele tot gele vloeistof bij kamertemperatuur. De functionele rol omvat reinigen, schuimvorming, schuimversterking en het verbeteren van de oplosbaarheid van andere stoffen in water.

• Als anionische oppervlakteactieve stof kan het de grensvlakspanning beïnvloeden en helpen vuil los te maken.
• Het wordt vermeld als reinigend ingrediënt voor huid, haar en tanden.
• Schuimvorming en het versterken van het schuimvolume, de structuur of de stabiliteit behoren tot de cosmetische functies.
• De hydrotrope functie is bedoeld om de oplosbaarheid van bepaalde stoffen in water te verbeteren.
• Een productbeschrijving vermeldt een goede oplosbaarheid in water en oplosbaarheid in ethanol en isopropanol.
• In mengsels met niet-ionische oppervlakteactieve stoffen kan het bijdragen aan de vorming van stabiel schuim.

Disodium Laureth Sulfosuccinate is het natriumzout van een geëthoxyleerd laurylalcohol-sulfosuccinaat. Als anionische oppervlakteactieve stof heeft het een negatief geladen, waterminnend gedeelte en een waterafstotend molecuulgedeelte.

Oppervlakteactieve stoffen kunnen de oppervlakte- of grensvlakspanning verlagen. Daarbij kan het waterafstotende gedeelte zich hechten aan vettig vuil, terwijl het waterminnende gedeelte in contact blijft met het water. Zo kunnen vuil- en vetdeeltjes zich verspreiden in de waterfase en bij het afspoelen worden verwijderd.

De cosmetische functies van de stof zijn reinigen, schuimvorming, schuimversterking en hydrotropie. Als hydrotroop kan de stof de oplosbaarheid van bepaalde stoffen in water verbeteren. Schuim ontstaat wanneer gas in een vloeistof wordt ingesloten; oppervlakteactieve stoffen ondersteunen dit proces door hun invloed op de oppervlaktespanning.

In een mengsel met niet-ionische oppervlakteactieve stoffen kan de stof bijdragen aan schuimvorming. Oppervlakteactieve stoffen worden bovendien vaak gecombineerd om een formule de gewenste reinigende en schuimende eigenschappen te geven.