Dinatrium-EDTA is een zout van ethyleendiaminetetra-azijnzuur, dat vaak wordt afgekort tot EDTA. De cosmetische INCI-naam is Disodium EDTA; de Nederlandse benaming is ethyleendiaminetetra-azijnzuur, dinatriumzout, of edetinezuur, dinatriumzout. De stof wordt synthetisch geproduceerd en is geen grondstof van plantaardige of dierlijke oorsprong. Op basis van de EDTA-stofgroep behoort de chemische classificatie tot de gesubstitueerde diaminen en aminopolycarbonzuren.
De naam verwijst naar de verbinding ethyleendiaminetetra-azijnzuur en naar de natriumvorm van het zout. Voor Dinatrium-EDTA zijn de molecuulformule C10H14N2Na2O8 en een molaire massa van 336,21 opgegeven. Deze gegevens beschrijven de chemische samenstelling van het zout en onderscheiden het van het vrije EDTA-zuur en andere EDTA-zouten.
Op basis van de ontwikkelingsgeschiedenis van de stofgroep is geen afzonderlijke ontdekking of ontdekkingsjaar voor Dinatrium-EDTA vast te stellen. EDTA werd wel gebruikt voor verschillende technische en wetenschappelijke toepassingen. Een gedocumenteerd voorbeeld is de scheiding van lanthanoïden met ionenuitwisselingschromatografie, waarvan de methode in 1954 werd verbeterd. EDTA en de zouten ervan worden daarnaast gebruikt in cosmetica, voeding, geneeskunde en waterbehandeling. Voor cosmetica is vooral het vermogen om metaalionen te binden relevant, niet het industriële of medische gebruik van de stofgroep.