Het DHHB-molecuul bevat een benzofenon-structuureenheid die verantwoordelijk is voor de opname van UV-straling. In een cosmetische formule neemt het organische filter energie uit ultraviolet licht op. Daarbij wordt een elektron in het molecuul naar een hoger energieniveau gebracht. Wanneer het terugkeert naar de oorspronkelijke toestand, wordt de opgenomen energie afgegeven als warmte of als straling met een langere golflengte.
Het filter absorbeert vooral UVA-straling in het bereik van ongeveer 320 tot 400 nanometer. Het absorptiemaximum ligt bij 354 nanometer, dus binnen het UVA-bereik. Ook in het UVA-II-deel met kortere golflengten wordt absorptie beschreven, met een hoge opname tot ongeveer 330 nanometer. Het molecuul is daarmee bedoeld voor het UVA-deel van een zonnebrandformule en is niet bedoeld als enige bescherming tegen alle UV-bereiken.
De hydrofobe substituenten van het molecuul dragen bij aan de oplosbaarheid in olie. Deze eigenschap maakt gebruik in oliehoudende cosmetische preparaten mogelijk en ondersteunt de verwerking in zonnebrandformules. Volgens de bronnen is de stof fotostabiel en verenigbaar met andere UV-filters en gangbare hulpstoffen. Daardoor kan de stof ook worden gebruikt in mengsels met andere filters, waarbij sommige van deze filters door DHHB worden gestabiliseerd.
Een ander molecuulgerelateerd gegeven is dat DHHB uit dermale preparaten niet door een intacte huid dringt, maar in de buitenste huidlaag blijft. Dit is informatie over de plek waar het filter achterblijft en geen bewijs voor een verdergaand cosmetisch verzorgend effect. De aangeleverde PubMed-abstracts bevatten geen overtuigende onderzoeksresultaten voor zelfstandige cosmetische claims, zoals een verandering van huidveroudering of huidstructuur. De hier beschreven eigenschappen betreffen daarom vooral absorptie, oplosbaarheid, verwerkbaarheid in formules en fotostabiliteit.