Cetylalcohol is ook bekend als 1-hexadecanol, hexadecan-1-ol en palmitylalcohol en behoort chemisch gezien tot de langeketenvetalcoholen met één hydroxylgroep. De naam cetyl is afgeleid van Cetacea, de Latijnse benaming voor walvissen. Deze naam verwijst naar de vroegere winning uit walschot, een wasachtige stof uit de potvis. De Franse chemicus Michel Eugène Chevreul ontdekte cetylalcohol in 1817, toen hij walschot met potas verhitte en bij het afkoelen vaste plaatjes verkreeg. De historische winning uit walschot verloor aan belang toen de walvisvangst afnam.
Cetylalcohol is in de natuur aangetroffen in verschillende planten, waaronder vanille, tabak, de Indische lotus en brem. Ook ijzerhoutsoorten, Jalape en planten van het geslacht Smilax worden als natuurlijke vindplaatsen genoemd. Industrieel kan de stof ontstaan als bijproduct van de aardolieverwerking of worden gemaakt uit plantaardige oliën. Palmolie en kokosolie kunnen als plantaardige grondstoffen dienen; het palmitinezuur daarin wordt door hydrogenering omgezet in een vetalcohol. Een andere beschreven moderne productiemethode is gebaseerd op de chemische reductie van ethylpalmitaat.
De verschillende productiemethoden betekenen dat cetylalcohol niet noodzakelijk uit één specifieke grondstof afkomstig is. Afhankelijk van de productiemethode kunnen cosmetische grondstoffen van dierlijke, plantaardige of synthetische oorsprong zijn. De specifieke oorsprong van een ingrediënt is daarom niet uitsluitend af te leiden uit de INCI-benaming Cetyl Alcohol. Bij cetylalcohol van plantaardige oorsprong vormen vetzuren uit oliën de belangrijkste grondstof, terwijl de historische productiemethode was gebaseerd op walschot. In cosmetica wordt de stof vooral gebruikt als consistentiegever, emolliens en hulpstof in crèmes en lotions.