Carrageen wordt gewonnen uit bepaalde rode algen, waarvan de celwanden slijmstoffen uit galactanen bevatten; carrageen behoort ook tot deze stoffen. Rode algen leven voornamelijk in zee, maar sommige soorten komen ook voor in zoet water en vochtige grond. Chondrus crispus wordt vaak genoemd als bronalg voor carrageen; het is een donkerrode alg die op rotsen groeit.
Voor de winning wordt algenmateriaal verwerkt en de grondstof die gels vormt, uit de rode algen gehaald. Een beschreven methode bestaat uit het weken van geoogste algen in water, waarna de vrijgekomen stof wordt afgescheiden en gedroogd. De cosmetische grondstof is dus afkomstig van plantaardig materiaal, meer bepaald van algen. De celwand van rode algen bevat naast cellulose een slijmstof uit galactanen, die afhankelijk van de algensoort onder meer uit agar of carrageen kan bestaan.
Gelachtige extracten van Chondrus crispus werden al vanaf ongeveer de 15e eeuw als voedingsadditief gebruikt. De commerciële kweek van Eucheuma- en Kappaphycus-soorten voor de winning van carrageen werd halverwege de jaren 1970 op de Filipijnen ontwikkeld. Carrageen wordt tegenwoordig niet uitsluitend gedefinieerd aan de hand van één algensoort of één type, want commerciële vormen omvatten Kappa-, Iota- en Lambda-carrageen. Deze typen verschillen onder meer in het aantal en de positie van hun sulfaatgroepen, wat samenhangt met verschillende gel- en verdikkingseigenschappen.