Aroma beschrijft een mengsel of een groep stoffen en is daarom geen afzonderlijk molecuul met één uniform werkingsmechanisme. Afzonderlijke aromastoffen kunnen tot verschillende klassen organische stoffen behoren, waaronder esters, terpenen, aldehyden en ketonen. In cosmetica staat de vermelding voor aromatisering, niet voor een uniform biologisch effect op de huid of het haar. Of een product ruikt of smaakt en hoe die indruk is, hangt af van de gebruikte bestanddelen.
Bij het ruiken bereiken vluchtige moleculen de reukcellen, waarvan de receptorproteïnen door passende molecuulstructuren kunnen worden gestimuleerd. Eén geurstof kan meerdere receptortypen aanspreken en verschillende stoffen kunnen telkens andere combinaties van receptoren activeren. De waargenomen aroma ontstaat daarmee uit het patroon van signalen dat een mengsel oproept, en niet noodzakelijk uit één enkel bestanddeel. Ook persoonlijke factoren en eerdere ervaringen kunnen de individuele waarneming beïnvloeden.
Smaak en geur dragen samen bij aan de sensorische indruk van een product. De smaakzin onderscheidt de basissmaken zoet, zuur, zout, bitter en umami, terwijl veel aroma-indrukken via de reuk worden waargenomen. Bij cosmetische producten zoals lipverzorging of tandpasta kan aroma daarom zowel relevant zijn voor de smaak als voor de geur van de formule. Deze sensorische functie moet los worden gezien van een verzorgende werking op de huid.
Voor aroma als cosmetische verzamelnaam zijn er in de aangeleverde PubMed-abstracts geen studies beschikbaar waaruit een cosmetisch voordeel voor de huid of het haar kan worden afgeleid. De beschreven functie is aromatisering en geen uitspraak over een verandering van de huidstructuur. Ook de waarneming van een aangename geur of smaak bewijst geen verzorgende werking. Bij de wetenschappelijke bespreking van de term moet daarom onderscheid worden gemaakt tussen de sensorische functie en de samenstelling van het mengsel enerzijds en cosmetische claims over werking anderzijds.