Linoleic Acid

In een huidverzorgingsformule dient Linoleic Acid vooral als huidverzorgend en verzachtend ingrediënt. Je kunt daardoor een zachter en gladder aanvoelend huidoppervlak verwachten, maar geen onmiddellijke verandering van dieper gelegen huidstructuren. Hoe een product aanvoelt, hangt ook af van de volledige formule, bijvoorbeeld van de oliën, emulgatoren en andere verzorgende stoffen die erin zitten. De INCI-naam vertelt op zichzelf niet hoeveel van de stof in het eindproduct zit, noch hoe rijk of licht de textuur is. Een gezichtsolie met linolzuur kan daarom anders aanvoelen dan een lichte lotion, ook al vermelden beide hetzelfde ingrediënt.

Ook haarverzorging kan baat hebben bij de functionele eigenschappen: Linoleic Acid wordt omschreven als haarverzorgend en antistatisch. In een conditioner of haarmasker kan de formule daardoor gericht zijn op betere doorkambaarheid en soepel aanvoelend haar. Deze eigenschappen hebben betrekking op de cosmetische verzorging van het haar en betekenen niet dat de haargroei verandert. Of een product prettig aanvoelt op fijn of dik haar, hangt vooral af van de volledige formule en de hoeveelheid die je aanbrengt. Als je haar zwaar aanvoelt na een oliehoudend verzorgingsproduct, ligt het voor de hand om een kleinere hoeveelheid of een lichter product te gebruiken.

Het ingrediënt kan voorkomen in producten voor uiteenlopende huidbehoeften, omdat de huidverzorgende functie niet beperkt is tot één huidtype. Bij een droge huid kan een crème met linolzuur interessant zijn als onderdeel van een verzachtende verzorgingsroutine; bij een normale huid is de keuze eerder afhankelijk van de gewenste textuur. Een gemengde of vettig ogende huid hoeft de stof niet automatisch te vermijden, maar houd wel rekening met de productbasis en hoe je huid aanvoelt na het aanbrengen. Bij een gevoelige huid is de verdraagzaamheid van het volledige product doorslaggevend, niet alleen de naam Linoleic Acid op de ingrediëntenlijst. Je kunt een nieuw product eerst op een klein stukje huid uitproberen voordat je het op een groter oppervlak gebruikt.

In cosmetisch onderzoek zijn uiteenlopende biologische activiteiten onderzocht, waaronder effecten op barrièrefuncties en pigmentatie. Een resultaat uit een testmodel is echter niet zonder meer van toepassing op elk vrij verkrijgbaar product. In een onderzoek naar liposomaal geformuleerd linolzuur werd een specifieke toepassing op door uv-straling gepigmenteerde huid onderzocht, niet willekeurige crèmes met deze INCI. Daaruit volgt geen garantie dat een cosmetisch product zichtbare verkleuringen bij iedereen verandert. Het dagelijkse effect hangt af van de formule, het gebruik en individuele huidreacties. Om producten goed te vergelijken, kun je ook de overige ingrediënten en de gebruiksaanwijzing van het specifieke product controleren.

Linoleic Acid kan voorkomen in huidcrèmes, lotions, gezichtsoliën, reinigingsproducten en haarverzorgingsproducten, omdat de gedocumenteerde cosmetische functies huidverzorging, haarverzorging, een antistatische werking en reiniging omvatten. In een huidverzorgingsformule wordt het vetzuur doorgaans in de oliefase verwerkt of opgenomen in een daarvoor geschikt draagsysteem. De verwerking in liposomale formules is specifiek onderzocht, omdat linolzuur slecht oplosbaar is in waterige oplossingen. Als gerapporteerde maximale gebruiksconcentraties worden tot 21,8 procent in afspoelbare reinigingsproducten en tot 3,4 procent in leave-onproducten genoemd. Deze waarden zijn geen algemene doseerinstructie voor zelfgemaakte cosmetica en geven niet aan welke concentratie in een specifiek product zit.

Gebruik thuis het eindproduct volgens de gebruiksaanwijzing, in plaats van zelf een dosering van de grondstof te kiezen. Breng bij een crème of lotion een geschikte hoeveelheid aan op de bedoelde huidzone en kijk of het huidgevoel bij je voorkeuren past. Breng een conditioner of haarmasker aan volgens de instructies en spoel het uit als dat wordt aanbevolen. Kies een productcombinatie op basis van de volledige formule, omdat linolzuur samen met andere oppervlakteactieve stoffen of verzorgende ingrediënten kan worden gebruikt.

Voor cosmetica op waterbasis is een geschikte formulering nodig, omdat linolzuur lipofiel is en slecht oplost in water. De combinatie met een geschikte emulgator of een ander passend dispergeersysteem is een taak voor de formuleontwikkeling en valt niet af te leiden uit alleen de ingrediëntenlijst. Vermijd onnodige blootstelling aan lucht tijdens het bewaren, omdat linolzuur gevoelig is voor oxidatie. Gebruik de zuivere grondstof niet zelfstandig op de huid en wijk niet af van de productinstructies als er geen geschikte cosmetische formulering is.

• Kies een kant-en-klaar product waarvan de gebruiksinstructies passen bij het gezicht, lichaam of haar.
• Begin bij een nieuw leave-onproduct met de aanbevolen hoeveelheid en let op hoe je huid aanvoelt.
• Gebruik conditioner of een haarmasker volgens de bijbehorende instructies voor inwerktijd en uitspoelen.
• Voor zelf samengestelde producten op waterbasis is een geschikt formuleringssysteem nodig; het ingrediënt simpelweg door water roeren volstaat niet.
• Bewaar het product volgens de aanwijzingen op de verpakking en sluit het na gebruik goed af.

In het overzicht van CosIng-functies staat Linoleic Acid vermeld als cosmetisch ingrediënt met huidverzorgende, haarverzorgende, reinigende en antistatische functies. Volgens de aangeleverde CosIng-informatie zijn er geen beperkingen voor de wettelijke status bekend. Ook wordt in de algemene beschrijving van linolzuur geen maximale concentratie voor cosmetisch gebruik genoemd. Daaruit kan niet worden afgeleid dat elke formule goed wordt verdragen, omdat een cosmetisch product andere bestanddelen bevat en onder uiteenlopende omstandigheden wordt gebruikt.

Voor de daadwerkelijke verdraagzaamheid is het eindproduct bepalend, inclusief de overige ingrediënten en de manier waarop het wordt gebruikt. Bij een gevoelige huid kan een voorzichtige test op een klein stukje huid helpen om een individuele reactie vroegtijdig op te merken. Stop het gebruik bij ongemak en volg de productinformatie. De bronnen bieden geen basis om Linoleic Acid zonder meer als irriterend of voor iedereen even geschikt te bestempelen.

Als gerapporteerde gebruiksconcentraties in cosmetica worden tot 21,8 procent voor afspoelbare reinigingsproducten en tot 3,4 procent voor leave-onproducten vermeld. Deze gegevens beschrijven gerapporteerde toepassingen en vervangen noch de veiligheidsbeoordeling van het specifieke product, noch de gebruiksaanwijzing. De vermelde wettelijke informatie betekent niet dat elke willekeurige concentratie in elke formule automatisch geschikt is. Voor dagelijks gebruik is een correct geëtiketteerd, kant-en-klaar geformuleerd product daarom het juiste uitgangspunt.

Linoleic Acid is de INCI-benaming voor linolzuur, een tweevoudig onverzadigd vetzuur met 18 koolstofatomen dat tot de omega 6-groep behoort. De chemische beschrijving luidt (9Z,12Z)-9,12-Octadecadienoic acid; de brutoformule is C18H32O2. In planten komt het meestal niet voor als vrij zuur, maar gebonden als glyceride in triglyceriden van vette oliën. Plantaardige oliën die rijk zijn aan linolzuur zijn onder meer druivenpitolie, saffloerolie, hennepolie, sojaolie, katoenzaadolie en tarwekiemolie. Het gehalte verschilt per olie en kan ook binnen hetzelfde type olie variëren.

Voor de winning kunnen plantaardige oliën eerst alkalisch worden verzeept, waarbij de triglyceriden worden gesplitst in glycerol en vetzuren. Omdat het resulterende vetzuurmengsel uit meerdere bestanddelen bestaat, wordt linolzuur doorgaans daarna door destillatie van andere vetzuren gescheiden. Commercieel geproduceerd linolzuur kan naast linolzuur ook andere verzadigde en onverzadigde vetzuren bevatten, met name oliezuur. Voor cosmetische grondstoffen worden zowel plantaardige als synthetische productiemethoden genoemd; afhankelijk van de methode kunnen dus grondstoffen van verschillende oorsprong worden gebruikt. De INCI-benaming blijft Linoleic Acid, ongeacht welke toegestane productiemethode is gebruikt.

De naam linolzuur verwijst naar vlas en olie: „linum” betekent vlas en „oleum” betekent olie. In 1844 werd de stof uit lijnzaadolie geïsoleerd en in 1886 werd vastgesteld dat het twee dubbele bindingen heeft. Het belang ervan als essentiële voedingsstof werd in 1930 ontdekt; de chemische structuur werd in 1939 vastgesteld. In 1950 werd een synthese van linolzuur beschreven. Deze historische stappen hebben betrekking op het chemische onderzoek naar het molecuul en moeten worden onderscheiden van het latere gebruik als cosmetisch ingrediënt.

Linoleic Acid behoort tot de meervoudig onverzadigde vetzuren en heeft twee cis-dubbele bindingen. De stof is een kleurloze, olieachtige vloeistof en reageert gevoelig op zuurstof uit de lucht. Bij langdurige blootstelling aan lucht kunnen oxidatieproducten ontstaan, waardoor de vloeistof geel verkleurt. Linolzuur lost slecht op in water, maar goed in veel organische oplosmiddelen; de aanduiding lipofiel beschrijft de voorkeur voor olieachtige fasen.

• De brutoformule is C18H32O2 en de opgegeven molecuulmassa is 280,4.
• CosIng kent aan het ingrediënt antistatische, reinigende, haar- en huidverzorgende en oppervlakteactieve reinigende functies toe.
• Als emolliënt kan het vetzuur in een formule bijdragen aan een verzachtende huidverzorging.
• Door de geringe oplosbaarheid in water is voor formules op waterbasis een geschikte oliefase of een passend dispergeersysteem nodig.
• Bij opslag en formuleontwikkeling moet rekening worden gehouden met de gevoeligheid voor oxidatie, omdat blootstelling aan lucht gepaard kan gaan met vergeling.
• In producten met oppervlakteactieve stoffen kan het deel uitmaken van een combinatie die reinigende functies en andere gewenste producteigenschappen verenigt.

Linolzuur is een C18-vetzuur met twee cis-dubbele bindingen en behoort tot de meervoudig onverzadigde omega 6-vetzuren. In de huid kan het worden ingebouwd in complexe lipiden of worden omgezet in andere lipideverbindingen, waaronder bestanddelen van ω-hydroxyceramiden. Deze inbouw in lipidestructuren vormt een mogelijk verband tussen de stofwisseling van linolzuur en de opbouw van de huidbarrière. Het aangeleverde overzichtsabstract beschrijft ook verschillende stofwisselingsroutes: β-oxidatie, lipidebiosynthese en -omzetting, en enzymatische, niet-katabole oxidatie tot bioactieve lipidemediatoren. Volgens het overzicht hangt de gevolgde route ook af van het huidweefsel en de betrokken celtypen.

Het overzicht over huid- en haargezondheid bundelt resultaten uit diermodellen en huidcelmodellen waarin plaatselijk aangebracht linolzuur of linolzuurrijke plantaardige oliën zijn onderzocht. In deze onderzoeken worden uiteenlopende biologische effecten gemeld, waaronder effecten op barrièrefuncties, pigmentatie, bescherming tegen licht en haargroei. Deze bevindingen beschrijven onderzoeksmodellen en bewijzen niet automatisch dat dezelfde effecten optreden bij elke cosmetische toepassing op mensen. De review wijst op de behoefte aan verder onderzoek naar mechanismen en klinische toepassingen, wat onderstreept dat afzonderlijke preklinische resultaten maar beperkt kunnen worden vertaald naar de praktijk. Cosmetische productclaims moeten daarom specifieker zijn dan het geheel van biologische effecten dat in modellen is onderzocht.

In een gecontroleerd onderzoek werd nagegaan of een liposomale formulering het verhelderende effect van linolzuur verandert. In het eerste experiment werden verschillende formuleringen vergeleken op door uv-straling gestimuleerde, gepigmenteerde rughuid van bruine cavia's. Daarbij had liposomaal ingewerkt linolzuur een sterker effect dan vrij linolzuur in ethanol of in een hydrogel. Vervolgens werd op door uv-straling gestimuleerde, gepigmenteerde huid op de bovenarm van mensen liposomaal linolzuur vergeleken met niet-liposomale formuleringen. De liposomale formulering met 0,1 procent linolzuur had binnen deze opzet een vergelijkbaar effect als een niet-liposomale formulering met 10,0 procent en een sterker effect dan een formulering met 3,0 procent. Het onderzoek betreft een specifieke toedieningsvorm en testconditie, niet alle producten met Linoleic Acid.

De review noemt ook onbeantwoorde onderzoeksvragen over concurrerende oxidatieroutes en de regulatie van betrokken enzymen. De beschikbare abstracts geven daarom een aannemelijke biochemische reden om linolzuur te onderzoeken, maar leveren geen uniforme dosering op die kan worden toegepast op willekeurige cosmetische producten. Bij consumentenproducten tellen naast het molecuul zelf ook de formule, de stabiliteit en het specifieke gebruik. Een onderbouwde uitspraak over cosmetische voordelen moet daarom beperkt blijven tot de betreffende formulering en onderzoeksopzet.